Een kip te ver

(Uit het archief) Het is lente, de tijd van het jonge leven. Dus moesten we het proberen: kuikentjes. A. had na gedegen onderzoek geconcludeerd dat het beter was om broedeieren te kopen. Zo blijft de zaak raszuiver en voorkom je inteeltproblemen. Zo is het: wij houden nu eenmaal van raszuiverheid, willen geen beslist inteelt maar wel pure en eerlijke kwaliteit. Dus wij naar de kippenboer in Kwadendamme. Een zwijgzame, gedrongen en wat zwaarlijvige man, die continu op en neer liep tussen ontelbare kakelende kippen die ook continu op een neer liepen en verder bestond de omgeving uit kuikens, eieren en enorme broedmachines. Zijn zoontje van een jaar of elf was een soort kopie van zijn vader en deed op een erg serieuze manier zijn best om de klanten te helpen. Een zwaar uit de hand gelopen hobby had de wereld en het leven van vader en zoon volledig in beslag genomen, dat zag je zo.

We gingen naar huis met zes broedeieren. Deze werden in het legnest gelegd, onder Loes die zo broeds was dat ze er niet meer vanaf was te slaan. Een broedse kip lijkt enigszins gedrogeerd. Als je haar van het nest afpakt lijkt ze tweemaal zo dik en het duurt dan zeker een kwartier voordat er weer wat leven in komt. Ze broedt en broedt alleen nog maar, en is een en al toewijding, ook op stok gaan ‘s nachts is er niet meer bij. Overdag komt ze er eenmaal af om wat te eten en drinken, een rondje lopen en een zandbad te nemen. Twintig dagen hadden het moeten duren. Dan zou het jonge leven ons toepiepen, zo was ons beloofd.

Maar nee, het mocht niet zo zijn. Zo op de helft, net na de tiende dag bedacht buurman, die er een grote voorliefde voor elektrische apparaten op nahoudt, dat er achter in de tuin blokken hout gezaagd moesten worden. De elektrische apparaten die hij bezit produceren zeer veel lawaai. En de locatie waar deze activiteit plaatsvond lag minder dan een meter of drie van het legnest. Dit werd Loes te veel en ze heeft in een zwaar traumatische toestand het legnest verlaten en is niet meer teruggekeerd. De eieren waren de ochtend erna ijskoud en we hebben ze toen maar weggegooid. Buurman heeft geen kwaad in de zin gehad, hij heeft er gewoon niet over nagedacht. Maar het hele voorval had iets onvoorstelbaar treurigs. En symbolisch voor hoe het fout kan gaan in de wereld.